عمقى داشته باشد و دهنش تنك باشد درين صورت انديشه بايد كه مبادا مرهمى بكذارند كه دهن جراحت را بهم اورد و غورش باقى باشد چرا كه اكر چنى شود جرك بسيار در اندرون جمع مىشود و كيسه مىكند و احتياج پيدا مىكند كه باز از همان جا تا جاى ديگر بشكافند و چرك را بيرون آورند و جراحت زياده شود و كاه باشد كه عضو را تمام فاسد كند و قرحهاى بد بهم رسد بس لازم است كه در چينى جاى هميشه در دهن جراحت پنبه و فتيله بكذارند و بروغن جرب سازند تا زود بهم نپايد و مرتبه مرتبه از غور جراحت كوشت برويد تا بدهن جراحت برسد و ازين جهت است كه جاهلان بانچه مذكور شد عمل نكرده عليل را در مخاطره مىاندازند و اكر جراحت بزرك باشد و دهنش فراخ باشد باز اگر به بستن لبهايش و قعرش بهم مىآيد اولى بستن است و اكر به بستن خوب بهم نيايد درين وقت احتياج بدوختن و بخيه زدن مىشود چند بخيه كه ضرر باشد بايد ز دود و ختنها اكثر در جراحتى احتياج مىشود